مسیر مویی

فردا سه شنبه در آمریکا سه شنبه بزرگ نامیده می شود. در ۲۲ ایالت-حدودا- انتخابات caucus و primary برگزار خواهد شد. پیشروهای دو حزب بزرگ یعنی جمهوری خواه و دموکرات بر سر کسب کاندیداتوری حزبشان در انتخابات ریاست جمهوری با هم رقابت می کنند.
از طرف دموکراتها تنها هیلاری کلینتون و باراک اباما با هم رقابت می کنند و از سوی جمهوری خواهان جان مک کین، میت رامنی، مایک هاکبی
در سمت جمهوری خواهان احتمال پیروزی مک کین از دیگران- حتی رقیب اش میت رامنی- بیشتر است. اما دموکراتها با وجود برگزاری انتخابات در 22 ایالت احتمال فاصله گرفتن یکی از دیگری- آن هم با فاصله بسیار- کم است. دلیل آن را باید در delegate پیدا کرد.
دموکراتها در آگوست 2008 و جمهوری خواهان در سپتامبر اجلاسی برگزار خواهند کرد که در آن رسما نامزد حزب شان را برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری اعلام خواهند کرد. از هر ایالت بسته به جمعیت آن اعضای حزب شرکت خواهند کرد. هر ایالت که جمعیت بیشتری داشته باشد نماینده بیشتری در این اجلاس خواهد داشت. به هر نماینده ایالت در این اجلاس delegate گفته می شود. هر ایالت تعداد مشخص و از پیش تعیین شده ای دارد. برای همین پیروزی در ایالتهای بزرگ برای هر کاندیدا مهم است.
اما سوال اینجاست که چرا با وجود برگزاری انتخابات در 22 ایالت، احتمال پیشی گرفتن کاندیدایی بر دیگری از سوی دموکراتها کمتر است؟
دلیل آن تفاوت سیستم انتخاب delegate یا نماینده هر ایالت جمهوری خواهان با دموکراتهاست. در سیستم انتخاب نماینده اجلاس convention دموکراتها، هر منطقۀ یک ایالت تعداد مشخصی نماینده دارد و هر کاندیدا می تواند در منطقه ای از آن ایالت شکست بخورد و delegate های آن منطقه را از دست بدهد اما همچنان می تواند delegate های منطقه دیگر آن ایالت را به دست آورد. پس در واقع مجموع مناطق تمام این 22 ایالت باعث پیشتازی کاندیدایی می شود. اما جمهوری خواهان تنها در برخی ایالتها از چنین سیستمی استفاده می کنند و در دیگر ایالتها از winner-take- all استفاده می کنند. یعنی برنده همه را به دست می آورد. در واقع هر کس در آن ایالت انتخاب شده کل delegate ها متعلق به اوست و آن را با رقیبش تقسیم نمی کند. البته دموکراتها نیز در برخی ایالات این روش را به کار می برند. در واقع در سه شنبه بزرگ شانس پیروزی کاندیدایی از سوی جمهوری خواهان به عنوان کاندیدای حزب بیشتر است اما در سه شنبه بزرگ ممکن است نماینده ها delegates در بین کلینتون و باراک تقسیم شود و یکی از دیگری پیشی گیرد. با وجود این هر دو می توانند امیدوار باشند در ایالتهای بعدی باز بر شمار نماینده های خود بیافزایند.

البته دموکراتها به جز delegate ها super-delegates هم دارند. اینان فعالان و مسوولان حزب هستند که تعدادشان 796 است.